28 grudzień 2011 i po świętach

28-12-11

28-12-11, 13:43 - Dodaj post do ulubionych	#1262 (permalink)
delfina5 Kwartalna Mamuśka mazowieckie  Zarejestrowany: 29-03-2011 Posty: 3 585 586 podziękowań w 447 postach	O czym będę pisać w 2012r? O radości, pragnieniu? O strachu i rozpaczy? O życiu, czy o śmierci? Powinnam milczeć. O czym będę milczeć?

29-12-11, 20:45 - Dodaj post do ulubionych	#1278 (permalink)
delfina5 Kwartalna Mamuśka mazowieckie  Zarejestrowany: 29-03-2011 Posty: 3 585 586 podziękowań w 447 postach	A ja czekam właśnie na @ i czuję, że się nie doczekam. Nie sprawdzam póki co. Na razie nie chcę wiedzieć.

29-12-11, 23:02 - Dodaj post do ulubionych	#1279 (permalink)
Moni@ Kwartalna Mamuśka Nie jestem idealna, ale idealnie sobie z tym radze... Zarejestrowany: 29-10-2011 Miejscowość: Londyn Posty: 3 685 Nastrój:  671 podziękowań w 571 postach	delfina5 przeczuwasz ze to ciaza...??? jesli tak to trzymam kciuki zeby wszystko bylo dobrze...

30-12-11, 17:40 - Dodaj post do ulubionych

#1282 (permalink)

delfina5 Kwartalna Mamuśka mazowieckie  Zarejestrowany: 29-03-2011 Posty: 3 585 586 podziękowań w 447 postach

Przeczuwam, że doszło do zapłodnienia. Ale to nadal nie potwierdzone przeczucie. Ciążą tego jeszcze długo nie nazwę. Wiem, że wiele osób za to Bogu by dziękowało. Ale u mnie problem leży w powstaniu i rozwoju zarodka a nie samym zajściu w ciążę. Dlatego do sprawy nie podchodzę entuzjastycznie a bardzo asekuracyjnie. Na jak długo starczy mi tego dystansu? Oby nie do czasu zrobienia testu. Bo mój misterny plan rozleci się jak domek z kart. Kurcze... boję się.

31-12-11, 09:26 - Dodaj post do ulubionych

#1284 (permalink)

Moni@ Kwartalna Mamuśka Nie jestem idealna, ale idealnie sobie z tym radze... Zarejestrowany: 29-10-2011 Miejscowość: Londyn Posty: 3 685 Nastrój:  671 podziękowań w 571 postach

Witajcie... delfina5 mimo wszystko trzymam kciuki...badz dobrej mysli  moj misterny plan niestety legl w gruzach...uswiadomilam sobie kilka bolesnych prawd i dlatego nie zdecyduje sie teraz na trzecie dziecko  bardzo tego pragne, ale wiem ze to nie jest na to odpowiedni moment...ciezko mi z tym, ale nie mam innego wyjscia myslalam i mialam nadzieje ze wszystko sie jeszcze ulozy, ale chyba tylko karmilam sie zludnymi nadziejami... zastanawiam sie nad rodzajem antykoncepcji, boje sie znowu przejsc na tabletki, implantu tez sie boje...kurcze naprawde nie wiem co wybrac nie zmienia to faktu, ze zycze Wam wszystkim zdrowych ciaz i zdrowych bobaskow, trzymam za Was kciuki, powodzenia!!!!

31-12-11, 11:35 - Dodaj post do ulubionych	#1287 (permalink)
MAMUSIA Kwartalna Mamuśka Rodzina jest w życiu oparciem, czymś co chroni, co daje siłę.	delfina trzymam kciuki żeby było wszystko dobrze Pogoda jest dziś normalnie masakryczna wczoraj padał śnieg że świata nie było widać a dziś pada deszcz my dziś jedziemy do mamy i tak nie mamy żadnych planów a rodzice przynajmniej sami nie będą Jeszcze raz życze Wam wszystkiego najlepszego do zobaczenia w Nowym Roku:)

Oopsy Daisy Mistrz

Kochana zycze Wam Szczesliwego Nowego Roku, oby byl lepszy od odchodzacego !!! Delfina mysl pozytywnie !! Trzymam kciuki !!

01-01-12, 12:50 - Dodaj post do ulubionych	#1293 (permalink)
MAMUSIA Kwartalna Mamuśka	Witam w Nowym 2012 Dziewczyny jeszcze raz wszystkiego najlepszego w 2012 roku żeby każda z nas zaszła w upragnioną ciąże i tuliła w ramionach zdrowe dzieciątka

Życzenia się spełniają!!!
W tym roku życzyłam wszystkim, aby rok 2013 był co najmniej tak szczęśliwy dla Was jak 2012 dla mnie :)
A o północy, przytulałam to moje Zosiowe szczęście i łzy mi leciały. Tak dawno nie płakałam ze szczęścia. Prawdziwego, rozpierającego, obezwładniającego SZCZĘŚCIA.

Zosiulka oznajmia światu swoje poczęcie!

Postanowiłam odejść z pracy. Niech sie dzieje wola nieba.
Poszłam  na rozmowę z szefem.
Sam przyznał, że sam z żoną zastanawiał się jak matka dwojga dzieci może tak żyć. Czasem o tym rozmawiali w domu.
Zaproponował mi zamiast odejścia, zmianę etatu. Miałam pracować 3 dni w tygodniu wybrane przeze mnie. Zarobki baaardzo spadły, ale podjęłam tą propozycję.

O dziecku już nie myślałam. Kłamię! Myślałam, głęboko w sercu, bardzo głęboko.
W domu nie rozmawialismy o tym. Nie potrafiłam. Spędziałam czas z dzieciakami. Poznawalismy siebie.

Tylko, zdałam  sobie sprawę, że uprawiamy beztroski sex :) W końcu zapytałam męża: czy my znowu próbujemy? Kochamy się bez zabezpieczeń?
A chcesz? - zapytał - dasz radę spróbować?
Nie wiem

I tak zostało.
Nie wiedziałam... a w noc sylwestrową o godzinie pierwszej zrobiłam test ciążowy.
Ręce mi drżały, oczy "pociły", gdy zobaczyłam magoczne 2 kreseczki. Potem sprawdziłam, test był przeterminowany a ty Zosiulko, tak bardzo chciałas oznajmić światu swoje poczęcie!

Test był pozytywny. Moje serce krzyczało z radości, dusza zraniona nie chciała wyjść z kąta, zbyt często doświadczana rozpaczą. Próbowałam ją wyciągnąć za grzbiet jak niesfornego szczeniaka.
Piszczała ze strachu i schowała się jeszcze głębiej.
Nie powiedziałam nikomu.

Trudne wybory.

Wracając do wydarzeń z sierpnia 2011r

Długo nie mogłam się pozbierać. Fizycznie zdrowa, psychicznie ruina.
Z tego powodu miaam dłuższe zwolnienie L4. Miałam czas na przemyślenia.

Czy miałam jeszcze w sobie siłę? Czy chciałam próbować? Nie byłam gotowa na kolejną porażkę.
Mówiją do trzech razy sztuka. Czułam, że swoje trzy razy wyczerpałam.
 Nade wszystko brakowało mi odwagi.

Zrobiłam rachunek sumienia naszej rodziny a przede wszystkim mojego macierzyństwa.
Miałam dwie wspaniałe córki. Które prawie nas nie znały. Oboje z mężem do późnych godzin w pracy. Obie córki odchowałam do ok 2 latek, potem opiekunki, w zasadzie całe stado opiekunek. I żadna naprawdę dobra. Dziewczyny znały wszystkie seriale TV. Potem przedszkole. Jeszcze wtedy po odebraniu ich o 16.30 do 18 spędzały czas ze mną w pracy Mogłam sobie na to pozwolić. Wtedy nasz kontakt był dość dobry.

Potem szkoła, po szkole do babci. Odbieraliśmy je po 18 tej. Wiadomo, szybko kolacja, kapiel, sen. Nie mielismy czasu dla siebie. One rosły, my zarabialiśmy pieniądze. Na skutek złych decyzji, niewłaściwych umów, ciążyły na nas spore długi. Nie chcieliśmy już od nich  uciekać.  Powoli wychodzilismy z dołka. Nasze dzieci nawet nie wiedziały o naszej sytuacji. A może powinny, wiedziały by dlaczego to robimy.
W końcu w 2008 r wyszliśmy na poziom zero.

Mieszkalismy w wynajętym mieszkniu w bloku. A na spokojnej wsi czekał mały domek.
Brakowało w nim wszystkiego.
Wody, prądu, kanalizacji. Podjęlismy decyzję, wracamy.
Nasz powrót zajął przeszło rok. W maju 2009 r domek przemienił się w fajną chałupkę z docelowo 3 pokojami na poddaszu, dużym salonem  z kuchnią na dole. Nie był całkiem gotowy ale wystarczająco aby w nim zamieszkać i powolutku realizować resztę.
Ile to koszotwało? Ano, kolejne 3 lata ZARABIANIA.  Mąż własnymi rekami zbudował wszystko SAM.  Przez rok pracowałam ja jedna, aby było na materiały budowlane i bieżące życie.
Dzieci znowu nas niemal nie widywały.

Moja decyzja o macierzyństwie miała być ucieczką z tej niewoli pracy i pieniadza.
Rozpaczliwie pragnęłam zmiany. Chciałam zacząć zyć!
 Żeby było jasne, nie zdawałam sobie sprawy z pobudek jakie mną kierowały az do tego sierpnia 2011r. Wtedy zdałam sobie sprawę, po co to robię. Skąd ta  ogromna potrzeba małego dziecka!
Bałam się podejmować decyzje związane z pracą. Myślę, że  w pamięci miałam te trudne czasy, gdy było nam ciężko. Chciałam aby życie pokierowało sobą samo.

Czy byłam aż takim tchóżem?! Byłam. Zdałam sobie z tego sprawę po sierpniowym poronieniu.
I postanowiłam być w końcu mamą.
Jeśli nie mogłam być mamą dla maleństwa, w końcu będę mamą dla moich dorastających tak szybko córek.

Macierzyństwo cz.1

Spotkałam się z tak wieloma odmianami macierzyństwa.  O kilku z nich chciała bym z czasem napisać.


Młode małżeństwa, dotąd beztroskie  czasem emocjonalnie "dojrzałe nastolatki", tworzą wspólnie dom.

Początkowo euforycznie, radość wspólnego bycia razem we dwoje.
Wspólne noce, gorąca namiętność dotąd wykradana jedynie ukradkiem. Wspólne posiłki, które nagle trzeba przygotować, wspólne sprzątanie, które czasem okazuje się, że wcale nie jest wspólne.

Jakże często nagle zderzają się z ugruntowanymi przekonaniami, jaką rolę kto pełni w związku.

Zostają rodzicami. Nagła konfrontacja z rzeczywistością. Słodki bobasek, nadal jest słodki i kochany, jednocześnie płaczliwy, nie chce zasnąć, ciągle domaga się piersi.
Jak tu pełnić podstępnie doczepioną rolę gospodyni domowej.
Bycie mamą po raz pierwszy często okazuje się trudnym doświadczeniem.
Padają słowa "on się zmienił". Czy na pewno? Może własnie dopiero poznaliście siebie w innych warunkach. Nie są to spotkania, zaczynające się i kończące wedle uznania i potrzeb. Jest codzienność. Nieograniczona czasowo. Piękna ale męcząca. Mówisz: Oczekuje ode mnie, że zajmę się domem. Powtarza, że mam lajtowo bo  "tylko siedzę" z dzieckiem. Wraca z pracy, siada przed telewizorem i oczekuje podania obiadu. Potem odpoczywa. Kiedy ja odpocznę?

Kochane kobietki. Pozwólcie aby wasi mężowie dostąpili zaszczytu lajtowego życia. W ramach prezentu gwiazdkowego pozwólcie mężowi pełnić rolę matki (sobota i niedziela w zupełności wystarczy). Jeśli karmisz piersią umówcie się, że tatuś przyniesie dziecko do karmienia. Jeśli dziecko karmione jest butelką, tym lepiej. Uwierzcie, to najpiękniejszy prezent gwiazdkowy jaki możecie sobie wymarzyć.  Dostarczy wam nie tylko upragnionego odpoczynku, regeneracji, wyczekanego, pełnego snu, ale przede wszystkim nauczy młodego tatusia macierzyństwa. Które nie jest lajtowym życiem, a ciężką pracą na trzy etaty.
Młode mamy, pamiętajcie, gwiazdka jest co roku :)

Zapowiedź

Wczoraj byłam u lekarski endokrynolog. Byłam ze swoimi trzema córkami. Najstarsza ma 14 lat. Wygląda dużo poważniej. Do tego stopnia, że często obcy ludzie biorą ją za młodą mamę naszej Sofii.

Pani doktor pytała jak dziewczyny przyjęły upragnione narodziny malutkiej. Powiedziałam, że to już duże dzieci i o zazdrości to raczej nie ma mowy. 12 i 14 lat. Która ma 14 lat? Zapytała. Starsza. No wie Pani... dała bym jej co najmniej 17.
Po czym opowiedziała mi pewną historię.
W czasach gdy miała jeszcze dyżury na porodówce, była świadkiem porodu 14 latki. Dziewczyna rodziła w tym samym czasie co jej matka. Obie były razem w szpitalu. Dziewczę do 18 roku życia urodziło trójkę dzieci. Generalnie rodzina patologiczna mocno. W wieku 22 lat zmarła na skutek wypicia skażonego alkoholu niewiadomego pochodzenia.

I stąd naszła mnie myśl dotycząca tematyki i tytułów kolejnych postów. Będzie nim "macierzyństwo".
Od jakiegoś czasu chodzą mi po głowie pytania i refleksje, które zrodziły się podczas mojej długiej obecności na forum.
Posty niebawem.

Nie lubię zimy

Nie lubię zimy. A najbardziej zimowych dróg.
Od kilku dni mam wątpliwą przyjemność ciągłego poruszania się po tym białym śliskim czymś, co powinno zwykle być białe i porowate. Czas przejazdu zwiększył się o co najmniej 30%.
Nie cierpię jeździć w takiej  śnieżnej aurze.

Od czasu mojego pierwszego i ostatniego wypadku, który miałam tuż po zdaniu na prawo jazdy, nie czuję się już dobrym kierowcą. Sądzę, że to przez to, że czułam się za mocna było bezpośrednią przyczyną dachowania.
Mimo wszystko uważam, że jestem pod szczęśliwą gwiazdką urodzona. Auto do kasacji a ja kilka zadrapań na kolanach. I komary mnie strasznie pogryzły jak czekałam na pomoc. No tak, sprostuję, to było lato wiele, wiele lat temu. Długo susza i nagle deszcz. Na drodze utworzyła się taka śliska maź, która okazała się zdradliwa na ostrym zakręcie. Wyrzuciło mnie aż miło. Auto przeturlało się w rowie i poszusowało w pszenicy dobre 50 metrów. A ja zmartwiłam się, że rozsypały mi się dokumenty z pracy, które po godzinach układałam w domu :)


To też warto pamiętać jadąc grudniową porą, autem załadowanym trójką dzieciów

Dziś - choinkowy shit

Dziś byliśmy z dziewczynami w galerii handlowej kupić kilka prezentów gwiazdkowych.
Nagle na swojej drodze spostrzegłam COŚ.
Było to wysokie, plastkikowe, składało się z dziwnych rurek zakończonych okrągłym czymś. jak słowo daję.

 Wyglądało to dość sprośnie, nieapetycznie i zdecydowanie nie świątecznie. Pachniało PCV.
A owe coś udające nieudolnie choinkę wyglądało tak:

Czy  ja się czepiam?!

Kawałek dalej dostrzegłam kilkakrotnie większe coś, zbudowane z plastikowych butelek.
Taka "choinka" nowej ery.

 No koniec świata!